Kram z piosenkami - I

brak obrazka

Spektakl według słynnych"obrazków śpiewających"z teki Leona Schillera (1887-1954), inscenizatora, teoretyka teatru,pedagoga, dyrektora, jednej z największych postaci w dziejach sceny polskiej. Twórca, z którego nazwiskiem wiążą siędwa pojęcia: teatr monumentalny (głośne inscenizacje"Kniazia Patiomkina","Achillesa","Nie-Boskiej komedii","Dziadów","Kordiana"i in.) oraz teatr chwili (sławne realizacje"Opery za trzy grosze","Dzielnego wojaka Szwejka","Krzyczcie, Chiny"czy"Kapitana z Koepenick"), od najwcześniejszych lat bawił się też piosenką. Sam występował w"Zielonym baloniku"i"Momusie", śpiewał, grał, reżyserował, wyszukiwał stare piosenki. Tzw. obrazki śpiewające (m.in."Pochwała wesołości","Bandurka","Kulig") stały się trzecim nurtem w działalności artystycznej Schillera. Przedstawieniaosnute wokół piosenek staropolskich, ludowych, żołnierskich, biesiadnych - przyniosły mu popularność równą tej, jakącieszyły się wielkie widowiska realizowane na scenach Teatru im. Bogusławskiego czy Teatru Polskiego."Kram zpiosenkami", który po raz pierwszy oglądali w grudniu 1945 r. w niemieckim Lingen zdemobilizowani żołnierze i Polacywypuszczeni z oflagów, znalazł swą ostateczną formę i został pokazany publiczności w 1949 r. w Teatrze WojskaPolskiego w Łodzi, któremu Schiller wówczas dyrektorował. Przedstawił w tym widowisku z łagodnym przymrużeniem okaPolaków portret własny w piosence. Dał przegląd pieśni, tańców, zabaw towarzyskich z siedmiu epok historycznych - odXVIII wieku do lat międzywojennych. W widowisku telewizyjnym kolejne"obrazki"to Zaścianek Staropolski, SielankiNadwiślańskie, Zabawy Ułańskie, Stara Warszawa, Poddasze, Bielany. Spektakl został zrealizowany w malowniczychplenerach i zabytkowych wnętrzach naturalnych, co w szczególny sposób podkreśla koloryt kolejnych epok. Rodzajowescenki zainscenizowano w"niskich progach"szlacheckiego dworku i w królewskich Łazienkach, gdzie w ogrodach i napokojach modni młodzieńcy umizgują się do pasterek, w salonie mieszczańskim i artystycznej mansardzie, na uliczkachstaromiejskich i na przedmieściach, gdzie od rana na Bielanach"kręci się karuzel"i na deskach tańczą pary, a nocąodpoczywają nad Wisłą. Roztańczony korowód postaci w strojach z kolejnych epok przypomina najpopularniejsze i temniej znane piosenki. Jest oczywiście słynny Kurdesz, Małgorzatka, co tańcowała z ułanami, Kot, kot, co narobił wpokoiku łoskot, i Zosia, której się chciało jagódek. Jest sławna Peleryna, której nie chcą już w lombardzie, Walczykkatarynkowy i szalone"...choć mamy buty podarte, jednak eviva l'arte!".

czas: 83 min, scenografia: Andrzej Haliński, Anna Bohdziewicz, kostiumy: Dorota Roqueplo, zdjęcia: Krzysztof Pakulski, występują: Grażyna Barszczewska, Monika Świtaj, Agnieszka Kotulanka, Joanna Trzepiecińska, Katarzyna Groniec,Małgorzata Duda, Beata Kawka, Katarzyna Skrzynecka, Justyna Sieńczyłło, Katarzyna Stępkowska, Agnieszka Warchulska,Izabela Bukowska, Jan Prochyra, Grzegorz Wons, Krzysztof Gosztyła, Krzysztof Tyniec, Janusz R. Nowicki, TomaszGęsikowski, Jacek Mikołajczyk, Robert Janowski, Maciej Gąsiorek, Łukasz Lewandowski, Grzegorz Miśtal,

Aranżacja i kierownictwo muzyczne: Piotr Rubik, Choreografia: Zofia Rudnicka,

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.
Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję pliki cookies z tej strony